شمارهٔ ۹۷

برداشت: تو به من بی‌محلی می‌کنی، در حالی که من به خاطر وفاداری‌ام به تو، تحمل و صبرم به پایان رسیده است و ندارم توانایی تحمل این ذلت.

برداشت: با دلم هر کاری کنی، تا وقتی که دلتنگی و ناامیدی را از من بفرستی، باز هم یاری و کمکی در وجودم هست.

برداشت: من هر مقدار که لازم باشد برای خوشی و شکوه می‌پردازم، حتی اگر این خوشی به خاطر درد دل تو باشد. اگر تو چیزی در دل داری که موجب رنج من است، من همچنان آماده‌ام تا آن را بخرم.

برداشت: آن که در قید و بند دیگری قرار دارد، با چشمان خود می‌تواند زنجیرهای ادب را از خود دور کند و آزادانه رفتار کند.

برداشت: ما به خاطر پاکی و زیبایی تو به تو افتخار می‌کنیم، مانند گلی که هیچ آلودگی ندارد؛ در حالی که در این شهر خیلی دختران و معشوقه‌ها هستند که فقط به دنبال جلب توجه و زینت‌اند.

برداشت: از خوبی‌های او قدردانی کن و سعی کن رضایتش را به دست بیاوری، زیرا دلتنگی و بی‌خوابی مثل شبِ بلندی است که هرگز پایان نمی‌پذیرد.