شمارهٔ ۹۲

برداشت: گویا چند روزی می‌شود که دچار رنجی هستی. ظاهراً عاشق یک ستمکار مانند خودت شده ای‌.

برداشت: چگونه ای؟ آیا میان تو و یار گل‌اندامت وصالی می‌افتد، یا دلت را به تفرج در باغ و گلزار خوش می کنی؟

برداشت: در گلستان هستی ولی مانند گل‌های دیگر جنبش و نشاط نداری، معلوم است که از کسی به تو ستمی رسیده است.

برداشت: ما هر دو عاشقیم و عاشقان رازدار یکدیگرند؛ پس چیزی را از من پنهان نکن. آیا معشوقت تو را مانند من خوار می‌دارد یا برای تو ارزش و اعتباری قائل است؟

برداشت: نسخه هایی از طلسم عشق دارم که در تو تأثیری نکرد، ولی اگر می‌تواند به تو کمکی بکند (تا دل یارت را نرم کنی) به من بگو‌ تا طلسم را به کار بیندازم.

برداشت: اگر معشوق تو مانند خودت جفاکار و ظالم است، پس فکری به حال خود بکن چون سخت گرفتار شده‌ای.

برداشت: انسان های زودرنجی مانند تو، تحمل بار حرمان را ندارند. ای عمر من! اگر باری بر دوش تو است، آن را بر جان «وحشی» بگذار.