شمارهٔ ۷۲

برداشت: دوستان، چرا ما در کنار هم هستیم و خوشحال به نظر می‌رسیم؟ همه به سفر رفته‌اند و ما چه نیازی به بودن در اینجا داریم؟

برداشت: بشتابید دوستان، چون عزیزان همه از این دنیا رفته‌اند و دیگر در جایی سکونت کرده‌اند. ما چه کاره‌ایم که هنوز در این مسیر پیش نمی‌رویم؟

برداشت: ای گردونه، همان‌طور که از ظلم تو جان سپردیم، هر لحظه تنها بر درد ما افزوده می‌شود.

برداشت: اگر دلی پر از غم داریم و زخم ناراحتی در دل ما وجود دارد، پس چرا باید چهره‌مان را با خون دل خود آغشته کنیم؟

برداشت: وقتی محبوب غافلانه از کنار ما می‌گذرد، افتادن و به زمین افتادن ما چه فایده‌ای دارد؟