غزلیات

شمارهٔ ۶۹

سرودهٔ وحشی بافقی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ای دیده ، دشتبان نگاهت به راه کیست

در خاطرت سواری طرز نگاه کیست

۲

خوش پر فرح زمینی و خرم گذرگهیست

آنجا که جلوه می‌کند و جلوه گاه کیست

۳

سر کرد ناز و فتنه و عالم فرو گرفت

شاه کدام عرصه گذشت این سپاه کیست

۴

خوش کشوری که او علم داد می‌زند

ای من گدای کشور او پادشاه کیست

۵

وحشی نهفته نیست که آن گرم رو که بود

این آتش نهفته که زد شعله آه کیست

بازگشت به سروده‌های وحشی بافقی