شمارهٔ ۶۳

برداشت: من خود هم دچار رنج هستم و هم این که می‌توانم صلح و آرامش را ایجاد کنم، این روش زندگی من است. یک روز هم نمی‌توانم تحمل کنم و طاقت من این است.

برداشت: من خنجر الماس را در کنارت قرار داده‌ام و با خیال راحت هستم. ای دل، ببین که راحتی من از تو نشأت می‌گیرد.

برداشت: در جایی که خاک به عنوان نماد شرافت و بزرگی محسوب می‌شود، من خود را از آن به مراتب کمتر می‌دانم؛ زیرا عزت من در این است که به خاک پای کسی تبدیل شوم.

برداشت: من به خاک آغشته‌ام و احساسات ناراحتی و حسرت در وجودم جاری است؛ این ویژگی و سرشت من است.

برداشت: تمایل و رغبت من در جایی است که ذلت و خاری وجود دارد. با این حال، نمی‌توانم تغییراتی در ذات خود ایجاد کنم، زیرا این ویژگی طبیعی من است.

برداشت: من عاشق جانانم و هیچ وقت از او دور نمی‌شوم، چون به همین طبیعت و ویژگی به دنیا آمده‌ام.