شمارهٔ ۵۸

برداشت: دوباره زبان شیرین به سخن درآمد و از باغم شکر امید و طعم خوش به‌وجود آمده است.

برداشت: ما در جستجوی آن آرزو و آرمان خود بودیم و در این مسیر، به هر جا که می‌رفتیم، از دیگران نشانه و راهی را برای رسیدن به آن آرزو می‌پرسیدیم، اما در نهایت، خود آن آرزو در انتهای راه به ما رسیده است.

برداشت: ای دل خسته و غم‌زده، کجاست آن امید و روشنی که در قلبت بود؟ بیا و آن آینه را بیاور تا روشنایی و روشنی را به همراه داشته باشد.

برداشت: ما تا صبح به شوق خبر خوش در کوس بشارت نواختیم و از غم و اندوهی که بر لشکر فرود آمده، رهایی یافتیم.

برداشت: به من خبر خوشی را به پرنده‌ای که عاشق شکر است بدهید؛ چرا که هم‌اکنون کاروانی از شکر در راه آمده است.

برداشت: به نظر می‌رسد که تو هیچ‌گاه چنین شادی‌ای نداشته‌ای و به نظر می‌رسد که گویی به دروغ‌های کسانی که تو را فریب داده‌اند، ایمان آورده‌ای.