شمارهٔ ۵۶

برداشت: مدتی طولانی است که محبوبم از دیدم دور شده و زخم‌هایی که به خاطر بی‌نیازی‌اش بر دلم نشسته، همچنان مرا آزار می‌دهد.

برداشت: قبلاً دل ما مانند آینه صاف و بدون لک بود، اما اکنون دانسته‌ایم که در دل ما غمی وجود دارد که باعث کدر شدن آن شده است.

برداشت: چشم من بی‌پرواست، و آن ویژگی نرم و حساس او باعث شده است که هر بار که به آن سمت نگاه می‌کنم، گفت‌وگوها و حرف‌ها آغاز شود.

برداشت: چرا باید به خاطر این دشمنی‌ها و کینه‌ها، که از آن‌ها رنج می‌بریم، با دل بی‌درد و بی‌احساس، خود را در عذاب و زحمت بیندازیم؟

برداشت: در اینجا به گفتن این نکته اشاره شده است که اگرچه از یک طرف پیوندهای امید به وجود آمده، اما از طرف دیگر تمام ارتباط‌ها و نسبت‌ها کاملاً قطع شده‌اند. به عبارتی، در شرایطی که کم‌ترین امیدی وجود دارد، روابط و وابستگی‌ها به طور کامل از بین رفته است.