شمارهٔ ۵۵

برداشت: از ما بگذر و ما را ببخش، اگر به طور ناخواسته و بی‌خبر از ما خطایی یا ناسزا و ادعایی سر زده باشد.

برداشت: ای صاحب زیبایی، چرا به ما دشنام می‌دهی؟ آیا ما تنها به خاطر دعا و خواسته‌ای که از تو داریم، مورد بی‌احترامی قرار می‌گیریم؟

برداشت: خداوند، رازهای تو را برای من روشن کن. اگر کلام و صدا وجود داشته باشد، بگذار بر زبانم بیان شود و اگر چیزی از جایی به وجود آمده باشد، آن را بگویم.

برداشت: اگر باران رحمت بر تو نبارد، دلیلش این نیست که من برای تو محبت و وفاداری نداشته‌ام. به راستی، من در دل شوق و عشق به تو، بذر محبت کاشته‌ام و نشانه‌هایی از وفا و سرسپردگی‌ام برایت به بار نشسته است.

برداشت: اگر ابر رحمت نبارد، حتی گرمای سوزان هم نمی‌تواند بعد از درد و رنج زیاد، دل را تسکین دهد. در اینجا گیاهی از خاک سر برآورده است.

برداشت: بلبل این باغ وحشی است و از بوی گل مست شده است. هر صدایی که از او می‌شنوید، ناشی از همین حال مستی‌اش است.