شمارهٔ ۵۴

برداشت: زمانی که ابروی تو حرکت کرد، تیر از کمان آزاد شد و بر سینه‌ام خورد به‌گونه‌ای که جانم از بدن خارج شد.

برداشت: این چشم که ناگهان باز شد، چه بلایی به بار آورد! این چه آشفتگی دیگری است که از خواب عمیق برمی‌خیزد؟

برداشت: من تنها بودم و در کنارم دلی آرام و بی‌خیالی بود. این عشق که ناگهان به وسط آمد، کجا بود؟

برداشت: در جمع او، هر جانی که از چنگ دیگران رها شده است، با انگیزه‌ای قوی به دام افتاده است.

برداشت: محبت را مانند زنجیری بر گردن خود می‌دانم که به خاطر مشکلات و سختی‌هایی که به همراه دارد، نمی‌توان از آن رهایی یافت.

برداشت: گفتم شاید بتوانم شعله دل را کنترل کنم، اما کلامی از دهانم بیرون آمد و آن آتش دوباره شعله‌ور شد.

برداشت: ای وحشی، مراقب باش که از روی خوشحالی و مستی، ناگهان بی‌خود نشوی و کلمات بی‌معنی از دهانت نرود.