شمارهٔ ۵۱

برداشت: برای تسکین دلم که از درد و غم پر است، باید صبر داشته باشم و این صبر تنها در سرزمین تو یافت می‌شود.

برداشت: اگر یک بار نام من به اشتباه بر زبان آورده شود، این را به حساب شکایت قلمی می‌گذارم که با جوهر مشکی نوشته شده است.

برداشت: روی یک تکه کاغذ می‌توان چند فحش و هر چیزی نوشت، اما هدف فقط ثبت یادگاری از توست.

برداشت: تو بی‌وفا هستی و چه راحت فراموش می‌کنی، اما این اسیر بیچاره هنوز هم به تو امیدوار است.

برداشت: این پیام وصلی که اکنون فرستاده می‌شود، نشان‌دهنده‌ی این است که جان من به عشق و انتظار تو به لب رسیده است.

برداشت: مجنون نامه‌های زیادی از لیلی دریافت کرده بود، اما تو مانند یاری هستی که او را فراموش کرده است.