شمارهٔ ۴۹

برداشت: این بیت بیانگر این است که رفتار نادرست و بی‌مهری به کسی که همواره راهمان را با محبت همراه کرده، بر خلاف عادت و سنت ماست. وفاداری و دوستی از اصول اصلی ارتباط ما با دیگران است و ما همواره باید به این ارزش‌ها پایبند بمانیم.

برداشت: تو و کارهای ناگوار، به خدا پناه می‌برم تا ما را از ظلم و ستم تو نجات دهد، چرا که بی‌رحمی تو ناشی از بدشانسی و بی‌مروتی ماست.

برداشت: بسیاری از گدایان هستند که در عشق خود با پادشاهان رقابت کرده‌اند. به ما نخرند که این رفتار زشت نیست، بلکه یک سنت قدیمی است که ما آن را آغاز نکرده‌ایم.

برداشت: ما به کسی اجازه نمی‌دهیم که بر ما تسلط پیدا کند، چرا که دیگر در زندگی نیستیم، مگر اینکه نشانه‌ای از بی‌توجهی ما باشد که نشان از خدمت ماست.

برداشت: تو هستی که با بی‌توجهی خود عزت ما را از ما می‌گیری، و اگر نه، خودخواهی و ذلت عشق تو می‌تواند باعث ویرانی گفتگو و ارتباط ما شود.

برداشت: ما برای دعوا و جنگ به میدان آمدیم و از قدرت و زیبایی کمان تو بهره‌برداری کردیم، نه اینکه بخواهیم با صبر و تحمل خود رنج‌ها را تحمل کنیم.

برداشت: هزاران برده را مانند وحشی خرید و آزاد کرد، اما در عوض از یک نگاه دریغ می‌کند، زیرا این نگاه برای ما ارزشمند است.