ابر است و اعتدال هوای خزانی است
ساقی بیا که وقت می ارغوانی است
این شعر به زیبایی فضایی دلپذیر و خزانی را توصیف میکند. شاعر از ساقی میخواهد که جام می را بیاورد زیرا این لحظهای مناسب برای لذت بردن است. زیر ابر، شعاعهای خورشید پنهان شده و زمان شادی و خوشی فرا رسیده است. همچنین به طور اشارهای به اهمیت همراهی دوستان و یاران در این لحظات لذتبخش میپردازد و میگوید که در این دنیا همه چیز فانی است، مگر یارانی که در كنارمان هستند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ابر است و اعتدال هوای خزانی است
ساقی بیا که وقت می ارغوانی است
در زیر ابر ساغر خورشید شد نهان
روز قدح کشیدن و عیش نهانی است
ساقی بیا و جام می مشکبو بیار
این دم که باد صبح به عنبر فشانی است
می هست و اعتدال هوا هست و سبزه هست
چیزی که نیست صحبت یاران جانی است
یاری به دستآر موافق تو وحشیا
کان یار باقی است و خود این جمله فانی است