شمارهٔ ۴۳

برداشت: هرچه می‌کنی، ما را فرومایگی کن و در سختی بینداز، زیرا تو بر ما برتری داری. این ضعف ظاهری نشانه‌ای است از قدرت و عزت واقعی ما که در دل داریم.

برداشت: چشم کسانی که فقط به ظاهر دقت می‌کنند، نمیتواند زیبایی‌ها را ببیند و به مشکلات و دردها توجه می‌کند. اگر کمی دقت کنند، می‌توانند زیبایی‌های پنهانی را ببینند که زیر خش خاشاک و دردها نهفته است.

برداشت: تو از ما جدا شدی، اما وفاداری و محبت به تو همچنان در دل ما باقی است؛ اگرچه خود را بی‌نیاز و مغرور نشان می‌دهی، اما یادمان نرود که ما در دوستی و پیمانی با هم هستیم.

برداشت: بدون رضایت ما به سمت ما نیایی، ناراحت نباش. این نه تقصیر ماست، بلکه گناه نافرمانی ماست.

برداشت: ما گرفتار طلسمی از حسرتمان هستیم و هر چه که غیر از ماست، مانند دیوار و در، در واقع زندان ما محسوب می‌شود.

برداشت: دارویی که تلخ است به خاطر زهر چشم و بی‌نظمی کار خود، اما درد و رنجی که ما متوجه آن هستیم، تنها همان درمانی است که به آن نیاز داریم.

برداشت: عقل و عشق به یکدیگر تضاد دارند و عاشق با عقل در دو مرز متفاوت قرار دارند. فردی که بی‌فکر و Wild است و در مورد نظم و ترتیب زندگی ما فکر می‌کند، در واقع می‌تواند موجب آشفتگی و مشکلات شود.