غزلیات

شمارهٔ ۴۲

سرودهٔ وحشی بافقی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

طراز سبزهٔ بر گلشن عذار خوش است

معین است که گلشن به نوبهار خوش است

۲

چه خوش بود طرف روی یار از خط سبز

بلی چو سبزه دمد طرف لاله زار خوش است

۳

اگر چه خوش نبود در نظر غبار ولی

گر از خط تو بود در نظر غبار خوش است

۴

به بوی مشک جراحت شود فزون و مرا

جراحت دل از آن خط مشکبار خوش است

۵

به یاد سبزه خطی گشت سبزه کن وحشی

که سبزه سرزده اطراف جویبار خوش است

بازگشت به سروده‌های وحشی بافقی