غزلیات

شمارهٔ ۲۹

سرودهٔ وحشی بافقی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

شد یار به اغیار دل آزار مصاحب

دیدی که چه شد با چه کسان یار مصاحب

۲

رنگین شدن بزم من از یار محال است

زین گونه که گردیده به اغیار مصاحب

۳

من رند گدا پیشه و او پادشه حسن

با همچو منی کی شود از عار مصاحب

۴

یکباره چرا قطع نظر می‌کنی از ما

بودیم نه آخر به تو یکبار مصاحب

۵

وحشی شده دمساز سگان سرکویت

گردیده به یاران وفادار مصاحب

بازگشت به سروده‌های وحشی بافقی