پاک ساز از غیر دل ، وز خود تهی شو چون حباب
گر سبک روحی توانی خیمه زد بر روی آب
این اشعار به مفهوم خلوص و رسیدن به حقیقت عشق الهی اشاره دارد. شاعر به ما میآموزد که برای شناخت و وصال به خداوند، باید از خودخواهی و دلبستگیهای دنیوی فاصله بگیریم. او همچون حبابی که به سرعت از بین میرود، ما را دعوت میکند که روحمان را سبک کنیم و روی آب زندگی کنیم. در ادامه، شاعر تأکید میکند که عشق واقعی باید به سمت خداوند متمرکز شود و اگر شخصی به دوست واقعی (خدا) برسد، دیگر نیازی به خودنمایی ندارد. همچنین، بر این نکته تأکید میکند که برای دریافت رحمت الهی، انسان باید دارای جوهر درونی مناسب باشد. به طور کلی، این اشعار بر اهمیت خلوص نیت و ارتباط مستقیم با خداوند تأکید دارند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
پاک ساز از غیر دل ، وز خود تهی شو چون حباب
گر سبک روحی توانی خیمه زد بر روی آب
خودنمایی کی کند آن کس که واصل شد به دوست
چون نماید مه چو گردد متصل با آفتاب
کی دهد در جلوه گاه دوست عاشق راه غیر
دم مزن از عشق اگر ره میدهی بر دیده خواب
نیست بر ذرات یکسان پرتو خورشید فیض
لیک باید جوهر قابل که گردد لعل ناب
وحشی از دریای رحمت گر دهندت رشحهای
گام بر روی هوا آسان زنی همچون سحاب