شمارهٔ ۲۶

برداشت: دل من به خاطر شکستن پیمان‌ها و امیدهایی که داشتم به ناامیدی کشیده شد و در نهایت تمام امیدهایم از بین رفت.

برداشت: ای محبوب، تا کی می‌خواهی رقبایت را به خاطر وصل و ارتباط خود با من امیدوار کنی؟ نکن این کار را، زیرا این تنها باعث بی‌اعتباری و بی‌احترامی می‌شود.

برداشت: نمی‌توانم باور کنم که این نزدیکی و صمیمیت که من از تو دیدم، چیز عجیبی باشد اگر من هم مثل شمع، اشک‌هایی داشته باشم.

برداشت: به خاطر وفاداری تو، من به ذلت دچار شدم و این موضوع نشان‌دهنده‌ای از تقصیر تو نیست؛ من فقط به خاطر تو احساس شرم می‌کنم.

برداشت: در شب غم، ما را از یاد خیر و خوبی‌ها می‌کشد. یاد آن روزهای شادی می‌افتیم که عشق و محبت ما باعث تسکین دل‌ها و غم‌ها بود.