شمارهٔ ۲۵

برداشت: ای کسی که چهره‌ات از عشق به سرخی آمده، همانطور که چهره‌ی ما از درد زرد شده است. ما را از درد خود کشته‌ای و خود غافل هستی از رنجی که ما می‌بریم.

برداشت: از تیزی و بی‌رحمی ناراحتی‌های ما بترس، زیرا اینکه هیچکس نتواند با ما مقابله کند، نخستین و بهترین نشانه است.

برداشت: در احساس ما، تغییرات فصل‌ها و زیبایی‌ها به وضوح دیده می‌شود و این به خاطر نفس‌های گرم و سرد ماست.

برداشت: خرسوس طوایف، آرام نکن که پیش از تو کسی دیگر چنین کاری کرده و در گرد ما دیده نشده است.

برداشت: بازی و سرگرمی به حالت عجیبی درآمد و کلاً وضعیتی نامناسب پیش آمد، تا زمانی که با تو بودیم، بازی ما خراب شد و نتیجه خوبی نگرفتیم.

برداشت: این بیت بیانگر دلتنگی و غم ناشی از دوری از یک مکان خاص است. به نوعی احساس می‌کند که با رفتن از آنجا، آرامش و دل‌خوشی‌اش را از دست داده است و در پی یافتن جایی دیگر برای رفع تشنگی روحش می‌باشد. در اصل، او به جست‌وجوی مکانی جدید برای آرامش و آسایش خود پرداخته است.