شمارهٔ ۶

برداشت: من مانند مرغی هستم که در دام مشکلات گرفتار شدم و به خاطر یک پرواز ناگهانی خود را به این وضعیت دچار کرده‌ام.

برداشت: من نه دست به سر خود میکوبیدم (کنایه از بدبختی) و نه پایم در گل گیر مانده بود، خودم با دست خودم خود را اینگونه بی دست و پا کردم (کنایه از بیچارگی)

برداشت: من آنقدر از وضعیت ناخوشایند و ناپسند خود فراری هستم که اگر امکانش باشد، حتی خودم را از وجود خودم جدا می‌کنم.

برداشت: اگر اوضاع این‌گونه باشد، می‌ترسم که با این همه وفاداری، لازم شود که بی‌وفایی خود را به تو نشان دهم.

برداشت: زمانی که عشق خود را ابراز می‌کنم و تو خود را از من دور می‌کنی، نباید ابتدا به این موضوع و این حرف‌ها به خوبی آشنا می‌شدی.

برداشت: ببین وحشی که در غم و اندوه عمیق و حسرت مانده، پایش در گل چسبیده و کسی که هنوز از آب بقا و زندگی سیراب نشده، گام به جلو نمی‌گذارد.