شمارهٔ ۱

برداشت: آه تا کی از سفر بازنمیگردی پیش من؟ برگرد، زیرا اشتیاق من به تو همچون آتشی جانم را میسوزاند، کجا هستی بازگرد.

برداشت: چیزی نمانده که دوری تو من را به کشتن دهد، حتی اگر همچنان به عذاب و رنج من راضی هستی برگرد.

برداشت: پیمان بسته ای که بازگردی و من را بکشی، اکنون زمان آن رسیده که این لطف را به من بنمایی و بازگردی(دوری یار انقدر سخت است که شاعر میخواهد برگردد حتی اگر برای کشتن او بیاید)

برداشت: تو رفتی و برنمی‌گردی، اما من بدون تو چه سختی‌ها را تحمل می‌کنم. چرا اینقدر بی‌رحم هستی؟ لطفاً برگرد.

برداشت: اگرچه به دلیل اشتباهی که کردی سزاوار تنبیه‌های متعدد هستی، اما به خاطر محبت و دوستی، بازگرد.